Μήπως έχω εξάρτηση απο την πατρική μου οικογένεια;

Για πολλούς ανθρώπους, η πατρική οικογένεια αποτελεί καταφύγιο, ασφάλεια και σημείο αναφοράς. Όμως, τι γίνεται όταν αυτή η σύνδεση δεν λειτουργεί πια υποστηρικτικά, αλλά περιοριστικά; Όταν νιώθεις ότι δυσκολεύεσαι να πάρεις αποφάσεις χωρίς την έγκριση της οικογένειάς σου ή αισθάνεσαι ενοχές κάθε φορά που απομακρύνεσαι συναισθηματικά;

Η συναισθηματική εξάρτηση από την πατρική οικογένεια δεν σημαίνει έλλειψη αγάπης ή αχαριστία. Συχνά σημαίνει ότι δεν έχει ολοκληρωθεί πλήρως η διαδικασία της ψυχολογικής αυτονόμησης.

• Τι είναι η συναισθηματική εξάρτηση από την πατρική οικογένεια;

Είναι η κατάσταση κατά την οποία οι ανάγκες, οι απόψεις και οι προσδοκίες της οικογένειας καθορίζουν – σε υπερβολικό βαθμό – τις επιλογές, την αυτοεικόνα και την συναισθηματική κατάσταση ενός ενήλικα. Το άτομο μπορεί να είναι λειτουργικά ανεξάρτητο (δουλειά, σπίτι), αλλά συναισθηματικά «δεμένο» με τρόπο που δυσκολεύει την προσωπική του εξέλιξη.

• Πιθανά σημάδια εξάρτησης

1. Δυσκολία στη λήψη αποφάσεων

Ακόμα και απλές επιλογές (σχέσεις, εργασία, μετακόμιση) περνούν πρώτα από το «τι θα πει η οικογένειά μου;».

2. Έντονες ενοχές όταν διαφοροποιείσαι

Όταν επιλέγεις κάτι διαφορετικό από τις επιθυμίες τους, νιώθεις τύψεις, άγχος ή φόβο απόρριψης.

3. Υπερβολική ανάγκη για έγκριση

Η αυτοεκτίμησή σου ανεβαίνει ή πέφτει ανάλογα με το αν σε επιβραβεύουν ή σε αποδοκιμάζουν.

4. Δυσκολία στη δημιουργία ορίων

Λες «ναι» ενώ θέλεις να πεις «όχι», για να μη στενοχωρήσεις ή απογοητεύσεις.

5. Παρέμβαση στις προσωπικές σου σχέσεις

Η οικογένεια έχει έντονη άποψη ή επιρροή στις ερωτικές σου επιλογές ή στον τρόπο που ζεις.

6. Φόβος ανεξαρτησίας

Η σκέψη της πλήρους αυτονομίας συνοδεύεται από άγχος, ανασφάλεια ή αίσθηση ότι «προδίδεις» τους δικούς σου.

• Πώς δημιουργείται αυτή η εξάρτηση;

Συχνά έχει ρίζες:

 • σε υπερπροστατευτικές οικογένειες

 • σε ρόλους που δόθηκαν από νωρίς («το καλό παιδί», «ο στυλοβάτης»)

 • σε έλλειψη συναισθηματικών ορίων

 • σε φόβο εγκατάλειψης ή απόρριψης

Πολλές φορές, η αγάπη μπερδεύεται με τον έλεγχο ή την υποχρέωση.

• Πώς μπορείς να το αλλάξεις

1. Αναγνώρισε το μοτίβο χωρίς ενοχές

Η επίγνωση είναι το πρώτο και πιο σημαντικό βήμα. Δεν κατηγορείς κανέναν – παρατηρείς.

2. Ξεχώρισε την αγάπη από την υπακοή

Μπορείς να αγαπάς την οικογένειά σου χωρίς να ακυρώνεις τον εαυτό σου.

3. Μάθε να θέτεις μικρά, σταθερά όρια

Δεν χρειάζονται ρήξεις. Ένα «θα το σκεφτώ» ή «αυτό είναι σημαντικό για μένα» είναι αρχή.

4. Ανέλαβε την ευθύνη των αποφάσεών σου

Ακόμα κι αν κάνεις λάθος, είναι δικό σου δικαίωμα. Η ωριμότητα χτίζεται μέσα από την εμπειρία.

5. Δούλεψε την ενοχή

Οι ενοχές δεν σημαίνουν ότι κάνεις κάτι λάθος – συχνά σημαίνουν ότι αλλάζεις.

6. Ζήτησε υποστήριξη

Η ψυχοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει ουσιαστικά στην αποκοπή ανθυγιεινών δεσμών και στη δημιουργία μιας σταθερής προσωπικής ταυτότητας.

Η συναισθηματική αποδέσμευση από την πατρική οικογένεια δεν είναι απομάκρυνση από την αγάπη. Είναι μια κίνηση προς την ωριμότητα, την αυτονομία και τη βαθύτερη σύνδεση – τόσο με τον εαυτό σου όσο και με τους άλλους.

Το να γίνεις ο εαυτός σου δεν σημαίνει ότι χάνεις την οικογένειά σου. Σημαίνει ότι επιτέλους συναντάς τον εαυτό σου.