Υπάρχουν δύο λέξεις που μοιάζουν, όμως διαφέρουν τόσο πολύ στην ουσία τους: μοναξιά και μοναχικότητα. Η πρώτη είναι βάρος, η δεύτερη είναι δώρο. Η πρώτη μας βυθίζει, η δεύτερη μας υψώνει. Η σκοτεινή όψη: Μοναξιά Η μοναξιά συχνά έρχεται αθόρυβα, όταν γύρω μας υπάρχουν άνθρωποι αλλά νιώθουμε «αόρατοι». Δεν έχει να κάνει μόνο με την έλλειψη συντροφιάς, αλλά με το αίσθημα ότι κανείς δεν μας καταλαβαίνει πραγματικά. Είναι ένα κενό που γεννά φόβο, ανασφάλεια και θλίψη. Ένα κενό που

Στην εποχή που ζούμε, η υπερδραστηριότητα έχει σχεδόν εξιδανικευθεί. Το γεμάτο πρόγραμμα, οι πολλαπλοί ρόλοι, η συνεχής παραγωγικότητα και η αδιάκοπη κίνηση συχνά θεωρούνται σημάδια επιτυχίας. Όμως, πίσω από αυτή την αδιάλειπτη κινητικότητα, κρύβεται ένας κίνδυνος: να χάσουμε την επαφή με τον ίδιο μας τον εαυτό. Το φαινόμενο της υπερδραστηριότητας Η υπερδραστηριότητα δεν αφορά μόνο τη σωματική κόπωση. Είναι κυρίως μια ψυχική κατάσταση. Το μυαλό τρέχει διαρκώς, οι σκέψεις δεν

Η ζωή είναι γεμάτη αλλαγές, προκλήσεις και καταστάσεις που δεν περνούν από το χέρι μας. Όσο κι αν προσπαθούμε να έχουμε τον έλεγχο, πάντα θα υπάρχουν γεγονότα που ξεφεύγουν από τη δική μας βούληση. Εκεί ακριβώς ξεκινά η εσωτερική μας πάλη: αντιστεκόμαστε, θυμώνουμε, αρνούμαστε να δεχτούμε αυτό που συμβαίνει. Κι όμως, αυτή η αντίσταση είναι που μας φθείρει περισσότερο από την ίδια την κατάσταση. Αντίσταση: μια μάχη χωρίς νικητή Όταν αντιστεκόμαστε σε κάτι που δεν αλλάζει, είνα

Η δυσκολία στο να εμπιστευτούμε δεν είναι αδυναμία∙ είναι συχνά αποτέλεσμα εμπειριών, φόβων ή μηχανισμών αυτοπροστασίας. Όμως, η εμπιστοσύνη μπορεί να καλλιεργηθεί ξανά, αρκεί να το δουλέψεις με υπομονή και μικρά βήματα. Πιθανοί λόγοι:  1. Προηγούμενες προδοσίες Όταν έχεις πληγωθεί στο παρελθόν – από φίλους, συντρόφους ή ακόμα και οικογένεια – είναι λογικό να αναπτύξεις άμυνες. Η μνήμη αυτών των εμπειριών σε κρατά σε επιφυλακή ώστε να μη βιώσεις ξανά τον ίδιο πόνο. Συχνά, ο φ

Σε κάθε σχέση υπάρχει η ανάγκη για επικοινωνία, για μοίρασμα της καθημερινότητας και για αμοιβαία φροντίδα. Όταν όμως ο ένας σύντροφος θέλει να ξέρει τα πάντα – από το πού βρίσκεσαι, με ποιον μιλάς, μέχρι και κάθε μικρή λεπτομέρεια της ημέρας σου – τότε η γραμμή ανάμεσα στο «ενδιαφέρομαι» και στο «ελέγχω» γίνεται λεπτή και θολή. Το ερώτημα που γεννιέται είναι: πότε η αγάπη μετατρέπεται σε έλεγχο; Γιατί συμβαίνει αυτό; Η ανάγκη να γνωρίζει κανείς τα πάντα για τον σύντροφό του

Υπάρχουν άνθρωποι που μόλις τελειώσει μια σχέση, νιώθουν έντονα την ανάγκη να μπουν αμέσως σε μια καινούρια. Μπορεί να πουν πως «έτυχε», πως «ήταν το σωστό timing» ή πως «δεν αντέχουν τη μοναξιά». Όμως πίσω από αυτή τη βιασύνη, συχνά κρύβεται κάτι πιο βαθύ. Η ανάγκη να μη νιώσουν το «κενό». Όταν μια σχέση τελειώνει, μένει πίσω ένα κενό – συναισθηματικό, καθημερινό, ακόμα και υπαρξιακό. Για πολλούς, το να μείνουν μόνοι σημαίνει να έρθουν αντιμέτωποι με τη σιωπή, τις σκέψεις κα